دبستان  تخصصی قرآنی دخترانه نسترن

-   بی دقتی بچه ها : بچه هایی که بی دقت به نظر می رسند در واقع دچار بی نظمی هستند برای این بچه ها یک تقویم دیواری یا یک دفترچه یادداشت بخرید واز او بخواهید تمام مسئولیت هایش را بنویسد.ازاو بخواهید فهرستی از کارهای روزانه خود را دردفترچه ای یادداشت کند.در قسمتی از خانه جدولی برایش بچسبانید که شامل کارهای خانه. تکالیف مدرسه ویا دیگرمسئولیت های اوست. ممکن است بچه شما در انجام کارها عجله کند به چنین کودکی باید آموخت که کیفیت کار به اندازه زمان انجام آن اهمیت دارد..به او یاد دهید که هربار یک مرحله از کاررا انجام دهد. هرگاه که کاری را خوب انجام داد او را تشویق وتحسین کنید. وقتی کودک یاد بگیرد که از مراحل انجام کار نیز به اندازه نتیجه پایانی آن لذت ببرد بی دقتی اش از بین می رود.

2-   تقلب در تکالیف مدرسه : کودکی که در یک امتحان تقلب می کند شاید برای امتحان آماده نبوده و یا ممکن است برای گرفتن نمرات خوب در درسی که در آن ضعیف است تحت فشار والدین باشد. به توقعات خود از کودکتان صادقانه توجه کنید ومطمئن شوید که توقعات شما واقع بینانه است. فرزندی که توقعات بالایی از خود دارد ممکن است آن قدر بر گرفتن نمره خوب متمرکز شود که از هر روشی برای کسب آن استفاده کند. کودکانی که قوه یادگیری شان کمتر از مطالب درسی است ویا ناتوانی یادگیری دارند شاید به دلیل ترس تقلب کنند. مطمئن شوید که به فرزندتان فرصت هایی برای آزمایش موضوعات جدید و کامل کردن تکالیفش بدون کمک بزرگترها می دهید.

3-   انجام ندادن تکالیف : با معلم فرزندتان ملاقات کنید تا  درکی درست از تکالیفی که باید انجام دهد وزمانی که باید صرف آن کند پیدا کنید. مطمئن باشید که در کلاس هیچ مشکلی ندارد وتنها مسئله انجام تکالیف اوست.زمان انجام تکالیف را برای خودتان تنظیم کنید تا کارهایی مانند پرداخت صورتحساب یا خواندن روزنامه را که با کاغذ سروکاردارد انجام دهید.با فرزندتان پشت یک میزبنشینید.نزدیک اوباشید تابه سوالاتش پاسخ دهید اما بیشترروی کار خودتان متمرکز باشید.حضورشما فرزندتان را تشویق می کند تا تکالیفش را کامل کند.از دانش آموزی بزرگتربخواهید تا مربی کودکتان شودوتکالیفش را به خانه ی شما بیاورد ویا برعکس.آنهامی توانند با هم در زمان انجام تکالیف کارشان را تمام کنند.

4-   جیغ وفریاد : آنچه را که ازبچه ها می خواهید با صدایی آرام بگویید. برای اینکه صدایتان را بشنوند از فاصله دور با آنها حرف بزنید نزدشان بروید شانه هایشان را بگیرید در چشمانشان نگاه کنید و روشن وآرام با آنها صحبت کنید. درمورد سروصدا در خانه قوانینی خاص وضع کنید.آنها را بنویسید و در محلی قابل مشاهده بچسبانید.در این فهرست مجازات های زیر پا گذاشتن قوانین را نیز به تفصیل بنویسید.اگردو کودک بر سر هم دادمی زنند به طرف آنها بروید وبین آنها بایستید بعد در حالی که اخم کرده ایدهیچ چیزی نگوییدهمین کار برای یادآوری قوانین به آنها کافیست.برخی بچه ها انرزی بسیارزیاد وصدای بلندی دارند آنها را در یک تیم ورزشی ثبت نام کنید وبگذارید برای تشویق تیم ها داد بزنند. بگذارید وارد گروه سرود شوند آنها را به پارکی بزرگ یا کوه ودشت ببرید تا محلی مناسب برای تمرین حنجره شان در اختیار آنها قرار دهید.

5-   دروغ گفتن : بچه ها به دلایل زیادی دروغ می گویند تا والدین شان را از خود راضی نگه دارند دروغ می گویند تا مشکلی برایشان پیش نیاید دروغ می گویند تا خجالت یا عدم کفایت خود را بپوشانند دروغ می گویند چون واقعیت را ازخیال تشخیص نمی دهند.از فرزندتان سوالاتی نپرسید که مجبور شود دروغ بگوید .فکرتان را به جای سرزنش کرد بر یافتن راه حل متمرکز کنید.اگر مطمئن نیستید که فرزندتان دروغ می گوید صادقانه بگویید احساس می کنم این حرف تو حقیقت ندارد.اگر فرزندتان نزد شما آمد تا حقیقت را بگوید جلوی خودتان را بگیرید وسخنرانی نکنید.از کودک برای حرفی که زده تشکر کنید ودر مورد یافتن راه حل یا تعیین تنبیه لازم اما بدون عصبانیت فکر کنید.هیچ وقت نگویید " اگر حقیقت را بگویی تنبیه ات نمی کنم "همه ما اشتباهاتی می کنیم که باید مسئولیت کارهای خود را بپذیریم. الگوی صداقت باشید وقتی فرزندتان می شنود که دروغ های مصلحتی می گویید در واقع درسی نامناسب در باره صداقت به اومی دهید.

6-   دعوای فیزیکی و لفظی با دوستان : بچه ها نیز مانند بزرگترها ممکن است از دوست خود ناراحت یا عصبانی شوند اما برخلاف بزرگترها کنترل شخصی یا قوه تعقل کافی ندارند تا رنجش های خود را به صورتی اجتماعی کنترل کنند شما باید به آن ها بیاموزید که وقتی مشکلی پیش می آید چگونه باهم گفت وگوکنند. اگر دیدید کودکی دیگری را هل می دهد واذیت می کند فورا" واکنش نشان دهید واز کودک مهاجم بخواهید چند دقیقه بنشیند وبه شما بگوید چه موقعی آماده برخاستن است.بین دو کودک بایستید ومحکم بگویید هل ندهید برای اینکه بگویید چه می خواهید با همدیگر حرف بزنید.اگراین دعواها مکررا با دوستی خاص رخ می دهد عاقلانه است که دیگر نگذارید با هم بازی کنند.اگر این کاراجتناب ناپذیراست زمانی که کنار هم هستند فعالیت های خاصی برایشان طراحی کنید تا هردورا مشغول نگهدارید. نوعی کاردستی یا بازی فکری طراحی کرده ویا از فیلمی ویدئویی استفاده کنید.از دور به حرفهایشان گوش کنید اغلب بچه ها خودشان بگومگوها را حل می کنند اگراختلاف نظرها به صورتی منفی ادامه یافت مداخله کنید.اگر دوستان خوبی هستند که معمولا" با هم کنارمی آیند اما دعواهای کوچکی باهم دارند برای خاتمه دعوا حواس آنها را پرت کنید.بحث وجدل را قطع کنید اما طرف کسی را نگیرید ونپرسید چه اتفاقی افتاده است.

7-   عصبانیت کودکان : عصبانیت فرزندتان را با عصبانیت پاسخ ندهید.عصبانیت شما موجب تشدید عصبانیت فرزندتان می شود.ابتدا خشم خودتان را کنترل کنید .با صدایی آرام وملایم به فرزندتان پاسخ دهید وخودتان الگوی رفتاری شوید که دوست دارید در فرزندتان مشاهده کنید.فرزندتان باید یاد بگیرد که احساس عصبانیت گرچه امری طبیعی است اما راههای قابل قبول برای کنارآمدن با آن وجود دارد.شما می توانید با تصدیق دلیل عصبانیت اوکمک کنید تا این نکته را یاد بگیرد.در اغلب موارد تنها دانستن اینکه شما احساسات او را درک می کنید می تواند فرزندتان را آرام کند.اگر رفتار عصبی فرزندتان غیر قابل کنترل است بی درنگ جلوی اورا بگیرید واز وی بخواهید که به اتاقش برود تا آرام شود.سعی کنید در اوج عصبانیت فرزندتان با رفتاراو برخورد کنید.بعد وقتی که آرام شد با حوصله به او بفهمانید که چه رفتاری از اوسرزده که مورد قبول شما نیست.او باید یاد بگیرد که خودش را قبل از انجام کاری نامناسب ویا گفتن چیزی نامناسب کنترل کند.به فرزندتان کمک کنید تاطرح کنترل عصبانیت را تهیه کند وهنگام آرامش در مورد عصبانیت وراههای کنترل آن گفت وگو کنیدباهم فکر کنید وفهرستی از کارهایی تهیه کنید که وقتی حس می کند کنترلش را از دست داده به اوکمک می کند.

8-   بی علاقگی به مدرسه : فرزند تان را برای معاینه ای کلی نزد پزشک اطفال ببرید. ضعف بینایی.مشکل شنوایی. یا هرناتوانی آموزشی که به آسانی قابل شناسایی نباشد می تواند مدرسه را به محلی ناخوشایند برای کودک شما تبدیل کند.معاینه کلی می تواند مشکلات جسمی اورا مشخص کند.با مراقبت بیش از اندازه از فرزندتان تشویشها ونگرانیهای اورا تقویت نکنید.برخوردی همراه با آرامش وحمایت داشته باشید .این پیام را القا کنید که همه بچه ها به مدرسه می روند و این کار بخشی طبیعی از زندگی روزمره آنهاست. به فرزندتان کمک کنید تا با تمرین موقعیت هایی که اورا می ترسانند بر ترس خود غلبه کند. اگر برایش سخت است که در کلاس با صدایی بلند صحبت کند اورا وا دارید سرمیز شام دستش را بالا ببرد وسوالی بپرسد وتمرین کند. اگر فرزندتان با معلم خود مشکلی دارد با اوصحبت کنید تا دقیقا" بفهمید مشکل چیست.قوانین مشخصی برای نرفتن به مدرسه وضع کنید.کودک سالمی که باید تمام روز را در رختخواب بماند وهیچ فعالیت مورد علاقه ای را انجام ندهد بسرعت شگفت آوری بهبود می یابد.

9-   ناخن جویدن :جویدن ناخن اغلب برای اضطراب وکسب آرامش است .وقتی این کاربه صورت عادت درآمد ترک آن بسیار مشکل می شود غرزدن یا سرزنش کردن مانع از جویدن ناخن هایش نمی شود ودرواقع آن را بدترنیزخواهد کرد.با فرزندتان صحبتکرده وتوجه اورا به این عادت جلب کنید . شاید او متوجه نباشد که تا چه حدی این کاررا انجام می دهد.دقت کنید که در چه مواقعی بیشتر به جویدن ناخن خود می پردازد .طی این اوقات چیزی به او بدهید که دستهایش به آن مشغول باشند مانند یک رشته گردن بند